In 2015 werkten wijkteamleden hard aan de ontwikkeling van hun competenties. Ze kunnen nu nog beter samenwerken, netwerken, coachen en innoveren. Ze verhelderen vragen, sturen aan op betrokkenheid en participatie, en verbinden individuele en collectieve voorzieningen. Daarnaast leren ze creatief te zijn, pakken ze ruimte, durven ze te handelen en zijn ze ondernemend. Wij voegen daar zelf graag bureaucratische competenties aan toe. Omdat het belangrijk is dat professionals hun weg kennen in de bureaucratie.

Tegelijkertijd zien we dat nog meer competenties, of competenties nog beter aanleren niet altijd de oplossing is. Als er goede, passende instrumenten zijn dan hoef je niet creatief, ondernemend of innovatief te zijn. Bij instrumenten denken wij aan gemeentelijke voorzieningen, regelingen en trajecten maar ook aan bijvoorbeeld zorg- en opleidingstrajecten. Omgekeerd geldt dat als er geen geschikte voorzieningen, regelingen of trajecten voorhanden zijn, competenties, welke dan ook, geen oplossing bieden.

Zo hielpen we een jongen van 21 jaar oud, die er een potje van maakte. Hij had niet alleen 11.000 euro schuld. Hij was ook van meerdere opleidingen afgestuurd en had ruzie gemaakt met verschillende hulpverleners. In het afgelopen jaar was hij volwassen geworden. Hij zag zijn fouten uit het verleden in en was klaar voor een nieuwe start. Hij wilde naar school om een diploma te halen. Geen school wilde hem echter toelaten. En hulpverleners die zijn dossier lazen, beoordeelden hem vooral op zijn gedrag uit het verleden. Daarnaast bleek naar school gaan met een grote schuld onmogelijk. Een schuldregeling mag niet in combinatie met studiefinanciering. Met een WWB uitkering krijg je wel een schuldregeling maar mag je weer niet studeren.

Ga er maar aan staan als wijkteamlid. Je moet minstens tien andere professionals overtuigen om deze jongen een nieuwe kans geven. Daar zijn veel competenties voor nodig. Tenminste, zolang we niet leren om naast competenties ook instrumenten te ontwikkelen. Deze jongen heeft namelijk gewoon een school nodig en een oplossing voor zijn schulden. En omdat hij niet de enige jongere is met dit probleem, hebben we niet alleen een competente professional nodig. We hebben  ook  goede instrumenten nodig om dit terugkerende probleem aan te pakken. Maar op dat vlak laat de ontwikkeling van veel wijkteams nog te wensen over. Gemeenten blijven dezelfde voorzieningen als voor de decentralisaties op basis van dezelfde criteria toekennen.

Met het huidige gemankeerde instrumentarium kan een wijkteamprofessional niet alles oplossen. Hoe goed de competenties ook ontwikkeld zijn. Om wijkteams verder te ontwikkelen zijn er meer instrumenten nodig voor specifieke kleinere doelgroepen. Professionals in de wijkteams weten vaak precies welke bestaande instrumenten en voorzieningen onvoldoende helpen. Dat is namelijk daar waar er meer nodig is dan hun eigen inzet en competenties om nog een oplossing te bieden. Dat vraagt natuurlijk om zelfreflectie, maar ook om reflectie op het systeem. Wijkteams hebben goede instrumenten nodig om hun werk te kunnen doen. Om hun competenties zo goed mogelijk productief in te zetten. En om ze verder te ontwikkelen. Dit kan door samen met de wijkteams competenties en instrumenten hand in hand verder te ontwikkelen.

 

Auteur(s):  Albert Jan Kruiter, Harry Kruiter, Eelke Blokker, Renée Frissen, Cher Steinfeld, Bram Eidhof

Gepubliceerd in:  Zorg en Welzijn

Datum van publicatie:  24 december 2015