Mensen die meer problemen hebben dan ze kunnen tellen: beleidsmakers noemen ze multi-probleemgezinnen. In 2006 ging ik bij ze op de bank zitten, om te kijken hoeveel en welke professionals daar over de vloer komen en hen te vragen: wat had je hier nu eigenlijk willen doen wat niet mocht? Dan breng ik die regeltjes in kaart, zodat ik onderzoek kan doen naar bureaucratie.

Bij het eerste gezin waar ik dat deed, telde ik binnen drie maanden achtenveertigverschillende instellingen die zich met dat gezin bezighielden. Dat kostte ongeveer 269.000 euro per jaar. En toen ik daar toch op de bank zat, vroeg ik aan die man van dat gezin: wat is volgens jou het probleem? Hij zei: ik heb 6.000 euro niet-saneerbare schuld, en daar kan niemand me meer mee helpen. Ironisch genoeg verweet een deel van die professionals hem dat hij niet met geld kon omgaan, nadat ze zelf gezamelijk een bedrag van zes nullen hadden uitgegeven. Lees verder