Aan het einde van het jaar blikken we graag vooruit. Ver vooruit deze keer, want dit is onze laatste bijdrage voor Zorg en Welzijn. We gaan de komende jaren andere dingen doen. Dat is nodig. De decentralisaties hebben veel mogelijk gemaakt en we zien overal mooie ontwikkelingen. Dat zal de komende jaren ook nog hard nodig zijn. Helaas moeten we ook constateren dat de voorbeelden die we iedere maand in dit blad bespreken al vijf jaar lang dezelfde voorbeelden zijn. Voor alle mensen die in het putje van de verzorgingsstaat dreigen te verdrinken, gaan de ontwikkelingen simpelweg niet snel en niet ver genoeg. Daarom presenteren we in onze laatste Kerst-bijdrage de radicale top 8 bestaanszekerheids-oplossingen. Daar gaan we ons de komende tijd voor inzetten, wie doet er mee?

1) DE VIRTUELE GEMEENTE

Nederlanders zijn wettelijk verplicht om zich in te schrijven in de gemeente waar ze wonen. Toch maken gemeenten het bijzonder moeilijk voor mensen zonder adres om zich in te schrijven. De stad is vooral inclusief voor de mensen die er al wonen. Niet ‘stadseigen’ daklozen worden bij de administratieve poort geweerd.  De drempels om administratief toegelaten te worden zijn zo hoog dat mensen op de zwarte markt tussen de 100 en 200 euro voor een adres betalen. Er zijn woningen waar meer dan 50 van deze mensen staan geregistreerd… Waarom elkaar langer voor de gek houden? Daarom beginnen wij graag de virtuele gemeente. De virtuele gemeente helpt Nederlanders zonder een adres aan een adres. Heel simpel. We creëren één digitale gemeente waar iedere adresloze zich in kan schrijven. En de gemeenten betalen samen de kosten van deze doelgroep naar rato van het inwoneraantal.

2) VAN LEEFGELD NAAR LEERGELD

We geven mensen in de schuldsanering geld om van te leren. Nu krijgen ze alleen geld om van te leven. Een gezin met drie kinderen in de WSNP moet rondkomen van 80 euro leefgeld per week. Dat is niet te doen. Bovendien leert niemand van 80 euro per week ineens wel met geld omgaan. Gezinnen redden dit alleen door gebruik te maken van alle regelingen voor minima: de voedselbank, het jeugdsportfonds, vergoeding voor schoolreisjes, noem maar op. Mensen leren zo afhankelijk te worden van voorzieningen. Ze leren, zeg maar, met geen geld om te gaan. Vanaf een leefgeldnorm van ongeveer 150 euro leren ze om wel met geld om te gaan. Ophogen die leefgeldnormen dus!

3) STRAF JEZELF DE MAATSCHAPPIJ WEER IN

Veel jongeren komen de gevangenis crimineler uit dan dat ze er ingingen. Dat mag niet verbazen. Goed beschouwd is er geen dommere plek om jongeren te straffen dan in een huis met allemaal andere criminele jongeren. Als samenleving weten we dit, maar we doen er niets aan. Daarom stellen wij voor jongeren hun eigen straf te laten bepalen. Een ‘Right to Sentence’ voor jongeren die een overtreding begaan. De rechter mag wegen of de zelfverzonnen straf beter is. Veel slechter en dommer dan dat we ze nu straffen is bijna niet mogelijk.

4) VERBOD OP HUISUITZETTINGEN

Waarom zetten we mensen eigenlijk uit huis? Wat is dat voor rare en zware straf? Niemand kan uit de zorgverzekering gezet worden, maar wel uit een huis. 3.700 keer per jaar zetten corporaties mensen met een huurachterstand op straat. Dat zijn meer dan tien huishoudens per dag. Welk probleem lossen we daar precies mee op? Hun geldprobleem lossen we er in ieder geval niet mee op. En we creëren een woonprobleem. Mensen melden zich bij de maatschappelijke opvang. En als er kinderen zijn komt de jeugdbescherming de kinderen uithuisplaatsen.

Het verbod op huisuitzettingen dwingt corporaties en gemeenten om slimmere manieren te vinden om huur af te dwingen. Liefst een manier met minder maatschappelijke schade dan de huisuitzetting.  En corporaties die niemand uithuisplaatsen, hoeven wat ons betreft geen verhuurdersheffing te betalen. Leve de marktwerking.

5) JUBELJAAR VOOR MINIMA

Alle inkomensverstrekkers in Nederland (Gemeenten, UWV, SVB, Belastingdienst, etc)hebben grote groepen mensen waar ze ook schuldeiser van zijn. Soms jarenlang. Met de linkerhand vullen ze de portemonnee van deze mensen. Met de rechterhand innen ze zo goed mogelijk de betalingsachterstanden. Dat is niet effectief. Daarmee duwen ze deze mensen structureel onder het minimale basisniveau dat goed en gezond voor ze is. Het basisniveau dat ze zelf proberen te mogelijk te maken. Daarom willen wij graag iedere vijf jaar een jubeljaar voor minima. Een schuldenpardon voor mensen die een publiek inkomen ontvangen, en die met publiek geld hun schulden aflossen.

6) 100.000 BIJSTANDSHYPOTHEKEN

De toegang tot sociale woningbouw in Nederland is stuk. In het buitenland oogst de sociale woningbouw nog veel en graag lof, maar hier moeten mensen 4 tot 12 jaar wachten op een huis. Ook als mensen echt een woning nodig hebben. Het lukt kennelijk niet meer om huizen te bouwen voor mensen die op de markt geen huis kunnen betalen. Daarom gaan we een markt creëren die die huizen wel maakt. Dat doen we met 100.000 hypotheken van 100.000 euro voor mensen met een uitkering. Daar bouwen we 100.000 huizen van 100.000 euro voor. Met de huidige rente van 2% kost ze dat 375 euro per maand. We zoeken dus 10 miljard om in hypotheken de steken!

7) VORDERINGEN F*K

Mensen met een uitkering en schulden kunnen per jaar maximaal 600 euro aflossen. In drie jaar tijd, de standaardtermijn voor een schuldsaneringstraject, is dat 1.800 euro. Toch zijn er bedrijven en overheden die deze doelgroep veel meer dan dat bedrag voorschieten. Gemiddeld melden mensen zich pas met een schuld van 42.000 euro bij de gemeente. De burger is zelf verantwoordelijk en krijgt de schuld. Maar de schuldeisers zijn mede verantwoordelijk. Zeker als ze kunnen weten dat iemand niet betalen kan. Daarom willen we graag dat alle vorderingen boven 500 euro voor minima komen te vervallen. Op die manier maken we de schuldeisers medeverantwoordelijk om de schuldenproblematiek binnen de perken te houden.

8) INDIVIDUAL RIGHT TO CHALLENGE

Iedere burger die voor zorg afhankelijk is van meer dan één wet, krijgt het recht om haar eigen zorgplan te maken. Als dit plan goedkoper en beter is dan de opgetelde zorg uit de verschillende wetten moet dit plan uitgevoerd worden. Op deze manier krijgen burgers een extra mogelijkheid om echt integrale zorg te krijgen. Daarnaast kunnen overheden en zorgaanbieders lokaal sneller leren welke integrale zorg nodig is, en welke werkt en niet werkt.